Thursday, March 11, 2010

The longer I live, the more I realize the impact of attitude on life.

Attitude, to me, is more important than facts. It is more important than the past, the education, the money, than circumstances, than failure, than successes, than what other people think or say or do. It is more important than appearance, giftedness or skill. It will make or break a company... a home... a society.

The remarkable thing is we have a choice everyday regarding the attitude we will embrace for that day.

We cannot change our past... we cannot change the fact that people will act in a certain way. We cannot change the inevitable. The only thing we can do is play on the one string we have, and that is our attitude.

I am convinced that life is 10% what happens to me and 90% of how I react to it. And so it is with everybody... we are in charge of our Attitudes.

Monday, March 1, 2010

A Beautiful Story of Care & Love - it touched my heart !!!

In order to renovate the house, someone in Japan tear open the wall. Japanese houses normally have a hollow space between the wooden walls.

When tearing down the walls, he found that there was a lizard stuck there because a nail from outside hammered into one of its feet. He sees this, feels pity and at the same time curious, as when he checked the nail, it was nailed 10 years ago when house was first built. What happened..?

The lizard has survived in such position for 10 years!!! In a dark wall partition for 10 years without moving, it is impossible and mind boggling. Then he wondered, how this lizard survived for 10 years without moving a single step - since its feet was nailed!

So he stopped his work and observed the lizard, what has it been doing and what it has been eating? Later, don't know from where appears another lizard, with food in its mouth... AHHH! He was stunned and touched deeply. For the lizard that was stuck by nail, another lizard has been feeding it for the past 10 years.

Saturday, February 20, 2010

ജീവിതം എന്ന വാക്കിന്‍റെ രണ്ടു തലങ്ങളെ കുറിച്ച് മാത്രമേ നാം പലപ്പോഴും ചിന്തിക്കാരോള്ളൂ.
ജനനവും മരണവും.
പക്ഷെ അതിലൊക്കെ ഉപരിയായി ഇതിനു രണ്ടിനും ഇടയില്‍ ഉള്ള ഒരു അവസ്ഥയുണ്ട്.
ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അനുഭവങ്ങളും വേദനകളും സന്തോഷങ്ങളും അങ്ങിനെ ഒരുപാടൊരുപാട് വികാരവിചാരങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ പെട്ട് ഉഴലുന്ന ഒരു അവസ്ഥ. അതിനെ നമ്മുക്ക് എന്ത് വിളിക്കാം?
ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കല്‍ എന്നോ? അതോ അത് മാത്രമാണോ ജീവിതം? കാരണം മറ്റു രണ്ടവസ്ഥകളും നൈമിഷികങ്ങളാണ്. ഒരാളുടെ ജനനം നമുക്ക് ആഹ്ലാദിക്കാന്‍ വഴി തുറക്കുന്നുവെങ്കില്‍ മരണം നമ്മെ കരയിപ്പിക്കുന്നു.

ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഈ ഭൂമിയില്‍ ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുകയാണു എന്റെ ജന്മം. ജീവിതത്തോട് ഒട്ടി നില്‍ക്കുന്ന വേറൊരു വാക്കാണ്‌ മടുപ്പ്.
എത്രയോ തവണ ഞാന്‍ കേട്ട, അതല്ലെങ്ങില്‍ ഞാന്‍ തന്നെ പലപ്പോഴും എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു വാക്ക്.

ജീവിതം മടുത്തു തുടങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം, പറയുന്നതെല്ലാം, കേള്‍ക്കുന്നതെല്ലാം ഒരു പക്ഷെ അനുഭവിക്കുന്നതെല്ലാം വെറും യാന്ത്രികമായി പോകും. ജീവിതം മടുത്തു തുടങ്ങിയോ എന്ന് ചിന്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയ സമയത്തെല്ലാം ദൈവം എനിക്കൊരു വഴി കാട്ടി തരും. അതൊരു പക്ഷെ ജീവിതം ആസ്വദിക്കുന്നവരുടെതാകാം. അതല്ലെങ്ങില്‍ എന്നേക്കാള്‍ ജീവിതത്തോട് മടുപ്പ് തോന്നിയവരോ വെറുപ്പ്‌ തോന്നിയവരോ ആകാം. അത് രണ്ടും എന്നെ സംബ്ബന്ധിചിടത്തോളം ഓരോ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.

ഇപ്പോള്‍ 'മടുപ്പ്' എന്റെ ജീവിതത്തോട് അടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത് കയറി വന്നു എന്നെ മുരുക്കിവരിയുന്നതിനു മുന്പ് എനിക്ക് രക്ഷപ്പെടണം. അതേ... ജീവിതത്തിന്റെ മടുപ്പില്‍ നിന്നും രക്ഷപെടാന്‍, ഒന്ന് ആസ്വദിക്കാന്‍ എനിക്കൊരു break അത്യാവശ്യമാണ്.

കൂടുതല്‍ ഊര്‍ജ്ജസ്വലനായി തിരിച്ചുവരാന്‍, കൂടുതല്‍ ചിന്തകളും അനുഭവങ്ങളും അറിവുകളും ആര്‍ജ്ജിക്കുവാന്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു ഇടവേള ഒഴിച്ചുകൂടാന്‍ കഴിയാതെ വന്നിരിക്കുന്നു.

അതേ ..ഒരു ഇടവേള... Just an Interval !!!

Friday, February 12, 2010

My Day

Great Day!!!
After a long journey, you guys will never believe it ; I took 18 hours to reach to my family.
Eager to see my sweet baby.
Yes, as I expected she was waiting for me.
I still wonder!!! I was missing her for more than 3 -4 weeks, and I guess she too.

But she recognized me, quickly. Just a matter of 1-2 minutes.

Within that she became my own.

The surprising factor is that she hesitated to go to others when I am around her.

Oh God, You are Great !!!

Wednesday, September 9, 2009

ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഒരുപാടു നാളുകള്‍ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ എന്‍റെ പ്രണയിനിയെ കണ്ടെത്തിയിരിക്കുന്നു.
എവിടെയായിരുന്നു നീ ?
ഇത്രയും കാലം എന്‍റെ കണ്‍വെട്ടത്തു നിന്നും മറഞ്ഞിരിക്കുവാന്‍ എങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു നിനക്ക്?
എന്‍റെ ഇത്രയും കാലത്തെ ജീവിതത്തിനിടയില്‍ ഞാന്‍ ഇത്രത്തോളം ആഹ്ലാദിച്ച നിമിഷങ്ങള്‍ ഇല്ല.
അത് നിനക്ക് അറിയാമായിരുന്നില്ലേ?

നിന്‍റെ അകല്‍ച്ച ..കാലം കഴിയുന്തോറും ഉള്ള നിന്‍റെ വേര്‍പാട്...
എന്തിനായിരുന്നു ഇതെല്ലം?
ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചപ്പോഴും ദുഖിച്ചപ്പോഴും നിന്‍റെ സാമീപ്യം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നവനല്ലേ ഈ ഞാന്‍?
എന്നിട്ടും....ഒന്നും മിണ്ടാതെ.. ഒന്നും പറയാതെ...
ഇത്രയും കാലം എന്നില്‍ നിന്നും ഒളിച്ചിരുന്നതെന്തിനാണ്?

അവസാനം നിന്നെ മറന്നു തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും എന്‍റെ മുന്പില്‍ വന്നുനിന്നതെന്തിനാണു?
എനിക്ക് നിന്നോടുള്ള പ്രണയം ഇപ്പോഴും ഉണ്ടോ എന്ന് അറിയുവാനോ?
എങ്കില്‍ അറിഞ്ഞോളൂ ...
എനിക്ക് പ്രണയമാണ്.
അതെ ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു....
വീണ്ടും....

എനിക്ക് പ്രണയമാണ്.
എന്നെ പലപ്പോഴും എനിക്ക് എന്നെതന്നെ മനസിലാക്കി തന്ന ...
എന്‍റെ.....എന്‍റെ ..മൗനത്തെ...
അതെ ഞാന്‍ പ്രണയിക്കുന്നു ....
എന്‍റെ നിശബ്ദതയെ...എന്‍റെ മൗനത്തെ...

Saturday, August 1, 2009

ഇന്ന് രണ്ടായിരത്തി ഒന്പതമാണ്ടിലെ ഓഗസ്റ്റ്‌ മാസത്തിലെ ഒന്നാം ദിവസം.
ഒരാഴ്ചയിലെ ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തി എന്റെ വീട്ടുകാരോടൊപ്പം സന്തോഷം പങ്കിട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയം.
സമയം രാത്രി 8.45. ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകളില്‍ കാണുന്ന ഒരു breaking news ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ ഞെട്ടിച്ചു.
ചിരിച്ചു കളിച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്ന എല്ലാവരും കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് സ്തബ്ധരായി പോയി. സന്തോഷം മാത്രം കണ്ടിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് ഇപ്പോള്‍ ദുഃഖം മാത്രം.
ദുഃഖത്തില്‍ നിന്നും തിരിച്ചു വരുവാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവരോടൊപ്പം ഞാനും മനസിലാക്കുന്നു...... ഒരു സമൂഹം മുഴുവന്‍ അനാഥരായിരിക്കുന്നു എന്ന അപ്രിയ സത്യം!!!
അതെ ഞാനുള്‍പ്പെടെ ഉള്ള തലമുറയ്ക്ക് സ്വയം മാതൃകയായി ജീവിച്ചു കാണിച്ചു തന്ന ഒരു ആത്മീയ നേതാവ് ഈ ലോകത്തോട്‌ വിട വാങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ഒരാളോടും ഒന്നും പറയാതെ, ആര്‍ക്കും ഒരു സൂചന പോലും നല്‍കാതെ ഞങ്ങളെ എല്ലാം അനാഥരാക്കി പോയി കഴിഞ്ഞു.
അതെ ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം തങ്ങള്‍ , പാണക്കാട് സയ്യിദ്‌ മുഹമ്മദാലി ശിഹാബ്‌ തങ്ങള്‍ .

മലപ്പുറത്തെ ജനങ്ങള്‍ക്ക്‌ തങ്ങള്‍ വെറുമൊരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവായിരുന്നില്ല. ജാതി മത ഭേദമന്യേ ഒരു ആത്മീയ നേതാവായിരുന്നു.

ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവിനപ്പുറം സ്നേഹ സമ്പന്നനായ ഒരു ആത്മീയാചാരന്യും വഴിക്കാട്ടിയും ആയിരുന്ന തങ്ങളുപ്പാപ്പാ ഈ ലോകത്തോട്‌ വിട വാങ്ങി അന്ത്യ വിശ്രമം കൊള്ളുമ്പോള്‍ ഒരു സമുദായതിനുപരി, ഒരു സമൂഹത്തിന്‍റെ അനാഥത്വം കൂടി ഈ ലോകത്തിനു കാണേണ്ടി വരും.
ഞാന്‍ എന്തെഴുതിയാലും അതൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജീവിതത്തിന്‍റെ ഒരു ഭാഗം പോലും ആകില്ല. കാരണം അത്രക്കും നീണ്ടു പടര്‍ന്നു പന്തലിച്ചു നിക്കുന്ന ഒരു മഹാ ആചാര്യനാണ് തങ്ങള്‍.

ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പെടെ ഉള്ള ഒരു തലമുറയുടെ മുഴുവന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനകളും അങ്ങേക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടാകും. വളര്‍ന്നു വരുന്ന അടുത്ത തലമുറയോട് ഞങ്ങള്‍ അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊടുക്കും അങ്ങയുടെ ജീവിത കഥ. ഒരു മാര്‍ഗമായി , ഒരു വഴിക്കാട്ടിയായി അങ്ങ് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഉണ്ടാകും. തീര്‍ച്ച.

Monday, May 25, 2009

ഒരു കഥ

ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ 'സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പോണം, സ്വര്‍ഗത്തില്‍ പോണം ' എന്ന ചിന്തയുമായി ജീവിച്ച ഒരാളുണ്ടായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം തന്‍ മരിച്ചതായും ഒരു മാലാഖ വന്നു തന്നെ കാഴ്ചകള്‍ കാണാന്‍ കൂട്ടികൊണ്ടുപോകുന്നതായും അയാള്‍ സ്വപ്നം കണ്ടു....മനോഹരമായ മലനിരകള്‍ ! ഹരിതാഭമായ പുലപരപ്പുകള്‍! പൂക്കള്‍ നിറഞ്ഞ താഴ്വരകള്‍! നീലാകാശത്തിന്റെ ചാരുത! ....അങ്ങിനെ എല്ലാം കണ്ടു അയാള്‍ മതിമറന്നു. കുട്ടികളുടെ കളിചിരികള്‍...നുരഞ്ഞുപതഞ്ഞ് ഒഴുകുന്ന അരുവികള്‍...പറവകളുടെ സംഗീതം ....കരുണയുള്ള ആളുകള്‍...എങ്ങും സന്തോഷം തന്നെ.
"എത്ര മനോഹരം! ഇത് സ്വര്‍ഗം തന്നെ...." ആശ്ചര്യത്തോടെ അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
"അല്ല! ഇത് സ്വര്‍ഗമല്ല!" മാലാഖ പറഞ്ഞു : " നീ ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ച അതെ ഭുമി!"
അതെ, കണ്ണുണ്ടായിട്ടും മനോഹരമായതൊന്നും കാണാതെ, കാതുണ്ടായിട്ടും ഇമ്ബമുല്ലതോന്നും കേള്‍ക്കാതെ ....ചുരുക്കത്തില്‍ , പന്ചെന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സുമുണ്ടായിട്ടും നല്ലതൊന്നും അനുഭവിക്കാതെ , ആസ്വതിക്കാതെ മറ്റെവിടെയോ ഉള്ളതെന്ന് കരുതിയ സ്വര്‍ഗം തേടിപ്പോയ ഒരാള്‍!
നമ്മില്‍ പലരും ആ കഥാപാത്രത്തെ പോലെയല്ലേ?